Η ερώτηση που ξέρει κάθε γονιός
Το μωράκι μας ήταν λίγων ημερών. Ήταν 3 τα ξημερώματα, το σπίτι ήταν σκοτεινό κι εγώ έκανα αργούς κύκλους στον διάδρομο με ένα μικρό, ζεστό βάρος στο στήθος μου.
Το άλλο μου μισό ξύπνησε και ψιθύρισε την ερώτηση που ξέρει κάθε νέος γονιός. Πότε έφαγε τελευταία φορά το μωρό;
Δεν ήξερα. Το είχα γράψει κάπου. Σε ένα χαρτάκι στην κουζίνα. Ή στο κινητό. Ή μάλλον σκόπευα μόνο να το γράψω.
Ένα τετράδιο που χάναμε συνέχεια
Τις πρώτες εβδομάδες δοκιμάσαμε τα πάντα. Σημειώσεις στο ψυγείο. Μια συνομιλία μόνο οι δυο μας. Τρεις διαφορετικές εφαρμογές.
Το χαρτί χανόταν. Η συνομιλία θαβόταν κάτω από φωτογραφίες. Οι εφαρμογές ήθελαν λογαριασμό πριν γράψουμε έστω μία πάνα. Η μία μάς έδειχνε διαφημίσεις μέσα στη νύχτα. Η άλλη έστελνε τα δεδομένα μας σε μέρη που δεν ξέραμε.
Φτιάχνω εφαρμογές για να ζήσω. Έκανα λοιπόν αυτό που κάνω πάντα. Διάβασα τις πολιτικές απορρήτου. Δεν μου άρεσε αυτό που βρήκα.
Οι πρώτες μέρες του μωρού μας δεν είναι δεδομένα προς πώληση. Είναι η οικογένειά μας.
Μια υπόσχεση που δώσαμε στο σπίτι
Οι ώρες που κοιμήθηκε το μωρό σου. Πόσο γάλα ήπιε. Μια σημείωση για ένα εξάνθημα που σε ανησύχησε τα μεσάνυχτα. Αυτά δεν είναι δεδομένα. Είναι η οικογένειά σου και πρέπει να μένουν σε σένα.
Υποσχέθηκα λοιπόν στο άλλο μου μισό και στο μωράκι μας. Αν έφτιαχνα κάτι, δεν θα έδειχνε ποτέ διαφημίσεις. Δεν θα πουλούσε τίποτα για εμάς. Θα δούλευε χωρίς λογαριασμό. Και θα κρατούσε τα πάντα στην Ευρώπη, κοντά στο σπίτι.
Φτιαγμένο στο τραπέζι της κουζίνας
Ξεκίνησα το Moraki στα μικρά διαλείμματα ανάμεσα στα ταΐσματα. Με το ένα χέρι στο πληκτρολόγιο και το άλλο να κουνάει το πορτ-μπεμπέ.
Κάθε οθόνη δοκιμάστηκε με τον δύσκολο τρόπο: τη νύχτα, μισοκοιμισμένοι, με έναν αντίχειρα. Αν ένα κουμπί ήταν πολύ μικρό στις 4 τα ξημερώματα, μεγάλωνε. Αν κάτι ήθελε τρία πατήματα, τώρα θέλει δύο.
Τον πιο αυστηρό έλεγχο τον έκανε το άλλο μου μισό. Αν δεν δούλευε στο σκοτάδι με το μωρό στο ένα χέρι, δεν ήταν έτοιμο.
Γιατί μωράκι
Μωράκι. Η λέξη που ψιθυρίζεις όταν το μωρό επιτέλους αποκοιμιέται στον ώμο σου. Τρυφερή, μικρή και γεμάτη αγάπη.
Το λογότυπο είναι δύο καμάρες και μια τελεία. Δύο γονείς, ένα μωράκι.
Για κάθε γονιό που είναι ξύπνιος αυτή τη στιγμή
Το Moraki είναι για τον γονιό στη νυχτερινή βάρδια. Για τη γιαγιά που κρατάει το μωρό κάθε Τρίτη. Για τη νταντά που θέλει να ξέρεις ότι το μεσημεριανό πήγε καλά.
Είναι ένα κοινό τετράδιο, για να μη χρειάζεται να ρωτάει κανείς και να μη θυμάται κανείς μόνος του.
Κι αν διαβάζεις αυτό στις 3 τα ξημερώματα με ένα μωρό στο στήθος σου, τα πας καλύτερα απ’ όσο νομίζεις. Το έχουμε ζήσει. Κάποια βράδια, το ζούμε ακόμα.
Μάκης και οικογένειαΚύπρος
